Δευτέρα, 26 Αυγούστου 2013

Δυο λόγια κι ένα αντίο...

Ένα αντίο και από εμένα φίλε Γιώργο.
Το άκουσα από πολλούς αυτές τις μέρες και κατάλαβα οτί δεν ήταν μόνο δική μου εντύπωση.
Το πιο πλατύ , το πιο γνήνιο χαμόγελο σου άνηκε. Δεν έχω να θυμάμαι κάποιο ψεγάδι απ' όσο σε γνώριζα. Από την πρώτη μέχρι την τελευταία συνάντηση που είχα μαζί σου. Τόσο στις συναυλίες , όσο και στις μπύρες μας πάντα θα θυμάμαι αυτό το χαμόγελο σου, αυτό το γνήσιο και καθαρό βλέμμα σου. Θυμάμαι τις απόψεις σου , τις συμβουλές σου , το χιούμορ σου , θυμάμαι έναν καταπληκτικό άνθρωπο. Είμαι σίγουρα πολύ τυχερός που σε γνώρισα όχι μόνο ως καλλιτέχνη. Έστω και αυτό το λίγο που σε ήξερα μου ήταν αρκετό για να σε θεωρώ έναν ξεχωριστό άνθρωπο.
Τα τραγούδια σου και η αγάπη σου για την Καλαμωτή θα σε κρατούν πάντα στις μνήμες μας.
Να είσαι καλά εκεί ψηλά.
Να προσέχεις τους ανθρώπους μας εκεί ψηλά και να τους χαρίζεις μοναδικές στιγμές με τις μελωδίες σου και την υπέροχη φωνή σου.
Καλό παράδεισο να χεις...

Υ.γ:
Δεν θα ξεχάσω ποτέ τόσο τις δύο συναυλίες στα Χανιά, όσο και την εκπληκτική συναυλία στον αρχαιολογικό χώρο του Εμπορειού.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

O δημόσιος τομέας...

O δημόσιος τομέας ήταν ο μοναδικός πυλώνας της όποιας ανάπτυξης έγινε στην Ελλάδα από τη μεταπολίτευση.

Ας σεβαστούμε τον συνάνθρωπο κι ας κινηθούμε ενωμένοι για την πρόοδο της χώρας ενάντια σε κάθε φιλόδοξο πολιτικό που θέλει να τα αρπάξει. Μην κοιτάμε να υποβαθμίσουμε τον άλλον, αλλά να κοιτάμε και να επιδιώκουμε να τον φτάσουμε.

Αφού δεν τα φάγαμε μαζί γιατί να τα πληρώνουμε μαζί;