Κυριακή, 17 Οκτωβρίου 2010

Η φτώχεια "χτυπά" την Ελλάδα!

 

Ανησυχητικές διαστάσεις λαμβάνει η φτώχεια στην Ελλάδα, καθώς ολοένα και περισσότεροι διαβιούν κάτω από άθλιες συνθήκες. Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία, το 21% των Ελλήνων βρίσκονται κάτω από τα όρια της φτώχιας, ενώ ανεπίσημα στοιχεία ανεβάζουν το ποσοστό αυτό στο 25%.

Με αφορμή τη σημερινή Παγκόσμια Ημέρα Καταπολέμησης της Φτώχειας, το Ελληνικό Δίκτυο για την Καταπολέμηση της Φτώχειας, μέλος του αντίστοιχου Ευρωπαϊκού Δικτύου, εκφράζει την έντονη ανησυχία του για τον ολοένα αυξανόμενο αριθμό των ανθρώπων που διαβιούν σε συνθήκες φτώχειας και κρούει τον κώδωνα του κινδύνου που συνεπάγεται ένα τέτοιο δεδομένο.

Σύμφωνα με το Δίκτυο, οι ευπαθείς ομάδες του πληθυσμού βρίσκονται σε έσχατο σημείο και συμπληρώνονται πληθυσμιακά από τα χαμηλότερα στρώματα της μεσαίας τάξης που αδυνατούν να αντεπεξέλθουν στις υποχρεώσεις της καθημερινότητας και να εξασφαλίσουν μια αξιοπρεπή διαβίωση για τις οικογένειες και τα παιδιά τους.

 Όπως τονίζουν τα μέλη του Δικτύου, είμαστε μάρτυρες ενός φαινομένου, όπου αντί το κράτος να παρέχει προστασία απέναντι στη φτώχεια, την ανεργία και την ασθένεια, οι πολίτες έχουν αφεθεί στην τύχη τους, ιδιαίτερα τα παιδιά και οι νέοι, που αποτελούν τα τραγικότερα θύματα αυτής της κατάστασης. Μάλιστα στοιχεία που αφορούν το 2007 αναφέρουν ότι 450.000 παιδιά μέχρι 17 χρόνων ζουν σε συνθήκες φτώχειας.

Το Δίκτυο καλεί τους επιστημονικούς και συνδικαλιστικούς φορείς και τις οργανώσεις της Κοινωνίας των Πολιτών, να αναλάβουν από κοινού πρωτοβουλίες στο αμέσως επόμενο διάστημα, προκειμένου να προστατευτούν τα κοινωνικά και ατομικά δικαιώματα και να δημιουργηθεί ένα κοινό μέτωπο απέναντι στα οικονομικά μέτρα και να συσπειρωθούν οι κοινωνικές εκείνες ομάδες που πλήττονται δυσανάλογα.

«Η δημιουργία ενός κοινωνικού δικτύου αλληλεγγύης γίνεται επιτακτική αναγκαιότητα και προτεραιότητα ενάντια στις ανισότητες που παράγουν οι οικονομικοί στόχοι αλλά και κοινωνική αντίσταση στη μετακύλιση των εγγυήσεων και των υποχρεώσεων της πολιτείας σε σημαντικούς τομείς κοινωνικής πολιτικής και προστασίας στην Εκκλησία», τονίζεται σε σχετική ανακοίνωση.

Στο μεταξύ, σύμφωνα με την έρευνα Εισοδήματος και Συνθηκών Διαβίωσης των Νοικοκυριών για το 2008 της ΕΣΥΕ, με στοιχεία που συλλέχθηκαν το 2007, το ποσοστό των φτωχών έμεινε αμετάβλητο παρά την οικονομική ανάπτυξη που γνώριζε τότε η χώρα. Ένας στους πέντε Έλληνες, δηλαδή 2.186.869 άνθρωποι, βίωναν εκείνη την περίοδο τη φτώχεια και συγκέντρωναν ετήσιο εισόδημα 6.480 ευρώ το χρόνο.

Το Ελληνικό Δίκτυο για την Καταπολέμηση της Φτώχειας διεκδικεί και προτείνει ως άμεσα μέτρα μεταξύ άλλων:

    -Τα υπουργεία Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης και Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, ως καθ' ύλην αρμόδια, να προχωρήσουν άμεσα και κατά προτεραιότητα στη χρηματοδότηση υλοποίησης μέτρων και προγραμμάτων άμεσης ανακούφισης και πρόληψης τόσο των ατόμων που αντιμετωπίζουν το φάσμα της φτώχειας, όσο και ομάδων πληθυσμού που βρίσκονται σε κίνδυνο φτώχειας και κοινωνικού αποκλεισμού.

    -Να κατοχυρωθεί νομικά το δικαίωμα για ένα επαρκές επίπεδο.

    -Να κατοχυρωθεί νομικά η παροχή προσωρινής και μόνιμης κατοικίας στον άστεγο πληθυσμό, καθώς και η παροχή υπηρεσιών υποστήριξης σε κοινωνικές ομάδες που διαβιούν κάτω από εξαιρετικά υποβαθμισμένες συνθήκες.

Στο πλαίσιο του έτους κατά της φτώχειας, μέλη του Ελληνικού Δικτύου θα βρίσκονται στην πλατεία Καπνικαρέας όπου θα μοιράσουν υλικό και θα συνομιλήσουν με τους πολίτες για το πώς αντιλαμβάνονται την έννοια της φτώχειας.

Παράλληλα, από τις 8 έως τις 14 Νοεμβρίου θα προγραμματίσει συνεντεύξεις σε μέσα μαζικής ενημέρωσης, προβολές ταινιών ανάλογου περιεχόμενου καθώς και διάφορες τοπικές εκδηλώσεις, με στόχο την ευαισθητοποίηση των πολιτών.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

O δημόσιος τομέας...

O δημόσιος τομέας ήταν ο μοναδικός πυλώνας της όποιας ανάπτυξης έγινε στην Ελλάδα από τη μεταπολίτευση.

Ας σεβαστούμε τον συνάνθρωπο κι ας κινηθούμε ενωμένοι για την πρόοδο της χώρας ενάντια σε κάθε φιλόδοξο πολιτικό που θέλει να τα αρπάξει. Μην κοιτάμε να υποβαθμίσουμε τον άλλον, αλλά να κοιτάμε και να επιδιώκουμε να τον φτάσουμε.

Αφού δεν τα φάγαμε μαζί γιατί να τα πληρώνουμε μαζί;